juni 30, 2009
Hakuna Matata het is tijd voor vakantie, even lekker terug in Nederland. Oude vrienden opzoeken, genieten van de nederlandse keuken en het goede leven. En wat een mazzel dat het nu ook zulk mooi weer is. Het blijft altijd wel uitdaging om even een paar weken niet te werken en helemaal over te gaan op de relax mode. Dan merk je weer hoe je altijd maar met werk bezig bent. Niet dat dat slecht is maar toch……
Het verbaasd me elke keer weer als ik terug kom naar Nederland hoe betrokken en geintresseerd iedereen om mij heen is in het werk wat ik in Soedan doe. Het is gewoon Fantastisch.
D e komende twee maanden heb ik tijd voor vakantie en zal deze tijd ook gebruiken om mijzelf te orienteren op een toekomst na Medair. Eind December zal ik waarschijnlijk voorlopig definitief terugkomen naar Nederland.
april 8, 2009
Het is alweer een poosje geleden dat ik wat geschreven heb over de grote groep vluchtelingen die uit Congo naar Zuid Soedan waren gevlucht. Maar zoals in onder aan het laatste bericht te lezen is wordt het vervolgt.
Een maand geleden was eigenlijk het begin van het vervolg. Dit was het moment dat de logistiek achter de interventie was gestart. Alle spullen om een nood water installatie te maken werden verzameld in Juba, een kleine vracht wagen was ingehuurd om de spullen over de hobbelige weg van Juba via Yei naar Lasu te brengen.
Bij aankomst in het kamp is het al duidelijk dat de mensen er zich langzaam gaan vestigen. Er staan al een
vluchtelingen starten met de bouw van hun onderkomen
hoop skeletten van hutjes te wachten op een plastic zeil van UNHCR. UNHCR heeft namelijk toegezegd dat iedereen die geregistreerd is als vluchteling en start met het bouwen van een hutje een plastic zeil krijgt. De vluchtelingen gebruiken deze meestal als een dak voor hun hutje. Overal zie je mensen hun gemarkeerde plekken schoon wieden en bomen om kappen voor de hutjes. Gereedschap hiervoor hebben ze niet en daarom is UNHCR een gereedschap bank gestart waar de vluchtelingen gereedschap zoals schoppen, kapmessen, bijlen, etc. kunnen lenen. Het is raar om te bedenken dat dit binnen vier weken een kompleet nieuw dorp/stad zal zijn met 6000 inwoners.
Bij aankomst in Lasu organiseren we meteen meetings met UNCHR en de leiders van de vluchtelingen. Om effectief te zijn moeten we snel aan de slag. De eerste nood water installatie moet staan voordat de grote massa besluit te verhuizen naar het nieuwe kamp. Er worden zo’n 6000 vluchtelingen verwacht. MEDAIR heeft al toegezegd om 2 water systemen te gaan bouwen en met de eerste is nogal haast omdat er zo goed als
operators monteren leiding netwerk
geen veilig drinkwater is in het kamp. Een water installatie kan toch al gauw rond de 2000 mensen helpen. Nadat er een geschikte locatie is gevonden in het kamp en afspraken zijn gemaakt met de leiders om bedieningspersoneel en bewakers te selecteren voor de water installatie kan het werk beginnen.
De veiligheidsituatie in het kamp laat het ons niet toe om daar te overnachten en we zijn dus gedwongen om elke dag op en neer te reizen. Een enkeltje Yei- Lasu is hellaas 2 uur rijden. Als we na drie dagen hard werken bijna de water installatie volledig hebben geïnstalleerd krijgen we slecht nieuws. De LRA heeft toegeslagen in 2 dorpen op 5 en 15 km afstand van Yei in de richting van Lasu. 15 mensen zijn letterlijk in elkaar gehakt en een dorp is geplunderd. Een dwaze actie van de LRA om angst te zaaien. De burgemeester van het gebied roept op via de radio dat iedereen zich moet bewapen met wat hij heeft. Alles is toegestaan AK 47, pijl en boog, kamp mes, etc. de dag na deze oproep zien we inderdaad dat iedere man die buiten Yei woont zich heeft bewapend met een pijl en boog. Sommige hebben hun AK 47 weer eens te voorschijn gehaald en fietsen daar mee rond.
De VN besluit om de veiligheid level op te voeren en dit houd in voor MEDAIR dat we alleen nog maar met een
Op weg naar Lasu
gewapende escorte naar Lasu kunnen reizen. Omdat dit vrij duur is besluiten we ons aan te sluiten bij de dagelijkse escorte van de UNHCR. Dit erg vervelend, UNCHR vertrek meestal vrij laat (half tien) en dit levert erg veel vertraging op in de bouw.
Gelukkig een week later is het ons gelukt is om de eerste water installatie op te leveren. Na een week observatie van het bedieningspersoneel die de water installatie draaiende zullen houden wordt er een groot openingsfeest gehouden. In Zuid Soedan betekend dus een hoop speeches en weinig muziek. Alle belangrijke mensen moeten wat zeggen en hoe belangrijker je bent de te meer je zegt. Iedereen in Zuid Soedan is belangrijk dus dat zijn een hoop speeches en niet alleen van Medair, UNCHR en UNICEF maar ook van alle leiders en overheidsvertegenwoordigers. Gelukkig is iedereen blij met de nood water installatie van MEDAIR. Zie ook de foto;s
aan de water tap in het vluchtelingen kamp
trotse operators
april 5, 2009
Wouw dat klinkt geweldig. De gemeenschap die helpt bouwen met de constructie of hun eigen water distributie systeem. In Yei zijn we hier mee op twee plekken mee van start gegaan. De hele gemeenschap wordt gemobiliseerd. Graaf gereedschap wordt aangeschaft, genoeg voor 100 man. En dan kan het werkt starten. Na een twee dagen graven gebeurt er dit……
man verliest pink teen
Een of andere dronken malloot denk ook even te komen te helpen in plaats van de harde grond te raken hakt hij met een pick axe zijn pink teen er af. Zijn voet natuurlijk bloeden maar de man was zo dronken dat hij geeneens door had wat er eigenlijk gebeurt was. De mensen die ook aan het graven waren ook niet echt en lachen de man uit vanwege de sukkelige actie.
Na het zien van zijn voet breng ik de man direct naar de eerste hulp afdeling van een lokaal ziekenhuisje van Malteser. Terwijl de dokter voorbereidingen treft om de wond te verzorgen. Probeert de dronken man het afgehakte deel van zijn pink teen dat nog alleen aan het velletje bungelt er af te trekken. De man voelt absoluut geen pijn en heeft nog steeds niet echt door wat de ernst of de situatie is.
Nadat de dokter de teen behandelt heeft en ik de man bij zijn huisje afzet lijkt het eindelijk door te dringen bij de man wat er eigenlijk gebeurt is. Achteraf hoor ik dat hij erg blij was met de hulp van de blanke man. Hellaas zit er niks anders op voor deze blanke man hem daarna nog dagelijks naar de kliniek te brengen om zijn verband te verschonen.
Zo niet dan kan deze dronkaard nog voor aardige problemen gaan zorgen alhoewel het zijn eigen schuld is……..
februari 19, 2009
Afgelopen week was ik weer in Yei vanwege de voorbereidingen voor de bouw van twee water distributie systemen. Om het moment is het al zeker hoe de lay out van het systeem zal zijn en over een maandje komt de aannemer naar Yei om de echte bouw werkzaamheden te starten. Nu zijn we in de fase dat we de lokale bevolking zoveel mogelijk bij het water systeem betrekken zodat het echt hun systeem wordt. Dit doen we door samen met de lokale bevolking een comité op te zetten, die na de bouw hoofdverantwoordelijk is voor het systeem. Ook levert de lokale bevolking arbeidskrachten om de greppels te graven waar de waterleidingen in komen te liggen.
Toen we deze week hier druk over het vergaderen waren met de lokale bevolking kregen we het nieuws te horen dat er 7000 Congolezen op de vlucht zijn geslagen voor de LRA en zijn gestrand in grens plaatsje Lasu. Lasu ligt in Zuid
Op weg naar Lasu
Soedan, ongeveer 50km van Yei. Samen met UNHCR, UNICEF en een paar andere organisaties wordt besloten om op onderzoek uit te gaan. Twee dagen later gaan we in konvooi op weg naar Lasu. De weg naar Lasu is zo slecht dat we er twee uur over doen om Lasu te bereiken. In Lasu bezoeken we eerst de plek waar zo meteen het nieuwe vluchtelingen kamp moet komen, nu is het nog een groot open veld met hier en daar een boom. Het veld loopt schuin af naar een klein kabbelend riviertje. Als iedereen de nieuwe plek wel gezien heeft en vertrekt naar de plek waar de vluchtelingen nu verblijven, blijven wij achter om samen met UNICEF en de afdeling stadplanning van de provincie de mogelijkheden te bekijken voor een nood water installatie, gelukkig die zijn er volop. Na ons kleine onderzoek voor een nood water systeem besluiten we weer ons bij de groep aan te sluiten. Deze zijn al inmiddels aangekomen bij de vluchtelingen
Momenteel verblijven de vluchtelingen bij een oud school gebouw. Hier draait een waterpomp die normaal alleen voor de school gebruikt nu over uren. UNHCR heeft een gebied afgezet om alle vluchtelingen te registeren. Alle vluchtelingen stellen zich in rijen op waarna ze na registratie een geel pols bandje om krijgen, als teken dat ze geregistreerd zijn. Met deze pols band hebben krijgen ze eten en hebben ze ook recht op een Non Food Items (NFI) kit, of wel een pakket met allerlei handige voorwerpen. Zo zit er bijvoorbeeld een plastic zijl in dat je kunt gebruiken om een afdak te maken en ook zit er een allerlei kook spullen in.
Waar je ook maar kijkt zie je vluchtelingen zitten. Onder een boom zien we een vrouw verdwaasd op een koffer zitten.
Wachten op wat gebeuren gaat
Ze staart naar de verte en het lijkt als of ze niet zo goed weet wat ze moet doen. Stukje verder op zien we onder de bomen een grotere groep vluchtelingen zitten. Sommige koken wat Cassave op een hout vuurtje anderen hangen wat rond. Tussen al deze vluchtelingen houd een klein jongetje de wacht over de bagage van zijn familie.
De vluchtelingen spreken geen Arabisch of Engels alleen maar Congolees of de lokale stammen taal Bari. Dat is dus erg lastig communiceren. Wat we begrijpen is dat ze niet zozeer gevlucht zijn omdat de LRA hun dorpen heeft aangevallen maar puur van de dreiging die de LRA uitstraalt. De vluchtelingen hebben gehoord dat de LRA in de buurt was bij hun dorpen. Door de reputatie van de LRA hebben ze besloten alvast te vluchten, nog voordat het echt zeker was dat er LRA was. Nu blijkt dat de LRA 9 km van de grens verwijderd is en dat is ongeveer 15 km van Lasu. Gelukkig is het leger van Zuid Soedan (SPLA) in de buurt en hoeven niet echt veel te vrezen.
Aan het einde van het assessment wordt er terplekke nog voordat we met z’n allen naar Yei vertrekken een meeting gehouden. In de meeting wordt besloten wie wat gaat doen. Medair besluit alvast toe te zeggen om een nood water installatie te gaan bouwen in het nieuwe vluchtelingen kamp.
Wordt vervolgd…….
Registratie
(Zie ook de foto’s op de blog)
