Afgelopen week moest ik voor Medair erop uit vanwege overstromingen in de stad Awiel en omgeving. Awiel is met rond de 100.000 inwoners een redelijk grote plaats in Northern Bahr Al Gazhal Sate. Tijdens de overstroming moesten vele mensen vluchten naar hoger gelegen gebieden. Op een afstand van 4km van Awiel ontstaat een compleet nieuw dorp van plastic met een popluatie van 39000 mensen. Het gebied word Maper Akot Aru genoemd en is het aangewezen gebied waar de mensen zich tijdelijk mogen vestigen, eigenlijk is het gewoon een vluchtelingen kamp. Hier wonen de echte sloebers weggevlucht van hun modder opgebouwde tukul weggevlucht uit de stad waar al hun bezittingen waren. Nu staan ze dringerig in de rij voor een Non Food Item (NFI) kit. Klinkt heel zielig en dramatisch maar de meeste mensen zijn er wel blij mee. Nadat de eerste kits zijn uitgedeeld, zie je al een verscheidende mensen met hun zuur verdiende NFI kit al richting de markt vertrekken. Daar worden ze waarschijnlijk voor een goed prijsje door verkocht. De meeste mensen houden echter hun NFI kit en gebruiken waar die voor bedoelt is. In NFI kit zitten al soort handige basis benodigheden die je goed kan gebruiken als je niks bezit in zoals een: jerrycan, dekens, muskietennet, emmer, plastic zijl en een kook set.
De overstromingen werden veroorzaakt door de nieuwe wegen die gebouwd worden. De wegen die gebouwd worden door de aannemer liggen hoger dan de rest van het landschap maar hebben geen duikers en bruggen om het water van de ene kant van de naar de andere kant te laten stromen . Als het gebied in het regenseizoen veranderd van een droge woestijn in een groot drassig moeras gebied worden grote tijdelijke rivieren geblokkeerd door de nieuwe wegen. Het gevolg is dat dit jaar de helft van Awiel onder water stond.
(Het is best een beetje sudanees om niet aan het lange termijn te denken dus als je een weg nodig hebt bouw je een weg, later als het gebied overstroomt breek je de weg door zodat het water kan wegstromen en dan begin je pas aan een goed afwateringsysteem te denken. Ondertussen hebben vele duizende mensen hun Tukuls moeten verlaten, leven ze in de open lucht onder een plastic zijltje zonder enig schoon drinkwater, voedsel en sanitaire voorzieningen. Het resultaat is een cholera uitbraak in Northern BAhr El ghazal state.)
Artsen Zonder Grenzen was ook in Awiel zij runnen hier een ziekenhuis en hebben voor de cholera uitbraak een Cholera behandeling kliniek opgezet naast de medische tak verzorgen zij ook de water voorziening in Maper Akot Aru.
Medair nam het moeilijkste gedeelte voor hun rekening de latrines. Het is het moeilijkste omdat de meeste mensen in zuid Sudan het bos gebruiken om hun behoefte te doen vanwege culturele bewegingen. Om de wc te laten gebruiken hebben de mensen een bewustzijn verandering nodig. Na het bouwen van latrines worden moet het de mensen duidelijk zijn waarom ze de latrines moeten gebruiken en dat ze in het ‘gat’ moeten mikken en niet om het ‘gat’.
Omdat er zoveel vluchtelingen waren in Maper Akot Aru besloten we om 100 nood latrines te bouwen. Met behulp van een graaf machine van de overheid en de hulp van UNICEF die ons 100 plastic latrine platen gaf konden we in 2 dagen tijd 100 nood latrines bouwen.
De bouw van de nood latrines gaat als volgt:
De graafmachine graaft 10 geulen. Nadat de geul gegraven is word deze afgedekt met 5 tot 6 latrine platen (afhankelijk van de geul grootte) elke latrine plaat is een latrine. Om het blok van 5 latrine platen word een plastic zijl gespannen die als muur dient ook word met plastic zijl scheidingswanden aangebracht. De nood latrines worden gebouwd door geselecteerde werkers die in het IDP kamp wonen. Dit zorgt betrokkenheid en de werkers verspreiden het nieuws automatisch door het kamp. Doordat zei zelf de nood latrines hebben gebouwd is de drempel om de latrines te gebruiken ook een stuk kleiner. De nood latrines zullen ook minder snel vervuilt worden door deze betrokkenheid.
Het is meestal erg moeilijk om de mensen uit teleggen hoe belangrijk het latrine gebruik is. Doordat ze het nut er niet van snappen en in principe al tegen latrines zijn is het lastig mensen zover te krijgen om ze te bouwen. Veel NGO’s slaan daarom latrine projecten over terwijl het zo belangrijk is voor cholera preventie. Als het lukt om de mensen te mobiliseren en er na 2 dagen 100 latrines oprijzen geeft dit grote voldoening zeker als blijkt als de mensen de latrines gebruiken.
Achteraf toen een Medair gezondheid team naar Awiel ging om te kijken of zij konden assisteren met de cholera en malaria uitbraak in Awiel namen ze ook een kijkje bij de latrines en vroegen ze de mensen ook naar het latrine gebruik. Het vaste antwoord van de meeste mensen was ‘ je hoeft ons niet uit te leggen hoe we de latrines moet gebruiken de andere kawadja (blanke) heeft het ons al uitgelegd, vertel hem dat we hartstikke blij zijn met de latrines’. Hoe cool is dat!!!
