juli 2, 2009
Na mijn vakantie zal ik in Upper Nile State als Senior Water & Sanitation Manager verantwoordelijk worden voor al het water & sanitatie werk in deze staat. Upper Nile State grenst aan Noord Soedan en ligt in het noord oosten van Zuid Soedan (zie ook kaartje) . In deze staat zijn veel water en sanitatie projecten van Medair, zoals permanentie latrine bouw projecten, hygiëne training en verscheidene veilig drinkwater projecten. Het is een staat waar veel gebeurt en waar je de Afrikaanse cultuur ziet botsen met de Arabische cultuur. Een erg interessante plek met veel werk.
Twee belangrijke taken van mijn nieuwe baan is de supervisie van het aanbesteden en het opknappen van twee oppervlakte waterbehandeling installaties met elk een minimum capaciteit van 500.000L in de stad Wadakona en Melut. De installatie in Wadakona werkt op het moment niet meer en is de enige manier hoe de stad met 18000 inwoners aan veilig drink water komt. Op het moment wordt op grote schaal water onbehandeld uit de Nijl gedronken. De installatie in Melut werkt wel maar kan nog wel een opknap beurt gebruiken.
De andere belangrijke taak is het afronden van het testen van de SWAT07b. Door de onrust in Soedan was er dit jaar geen tijd voor om verder te gaan met het testen van deze SWAT07b installatie. Alle aandacht moest gericht worden op de vluchtelingen en uitbraken in het land. Als ik zometeen mijn basis heb in Upper Nile zal ik wat meer tijd hebben om mij hier op te richten.
juli 1, 2009
Hier in Nederland hoor ik vaak van mensen het volgende zeggen: Hoe gaat het nu in Zuid Soedan? Ik hoor het niet zoveel over in het nieuws, het gaat dus zeker!!!
Mijn Antwoord is meestal dan: Nee, het gaat nog steeds niet goed in Zuid Sudan. Afgelopen maanden zijn er meer slachtoffers gevallen door interne conflicten in Zuid Soedan dan in Darfur. Zuid Soedan is nog steeds afhankelijk van noodhulp.
Door de financiële crisis in de wereld en de dalende olie prijzen is zuid Soedan nog meer afhankelijk geworden van buitenlandse investeringen & ontwikkelingshulp. Het budget van de Zuid Soedanese regering is met 70% gedaald. Met 30% van het huidige budget moet de regering het dus doen. Zuid Soedan is bijna geheel afhankelijk van olie inkomsten. Je kan al raden dat dit tot veel spanningen leidt. Ambtenaren en veiligheidsfunctionarissen kunnen niet worden uitbetaald. Militairen van het leger ontvangen ook geen loon. Om toch aan een inkomen te komen worden er weg blokkades gemaakt waar je geld moet betalen als je er langs wilt. De afgelopen periode komt het steeds vaker voor dat auto’s worden geplunderd door ongeïdentificeerde groepen met militairen uniformen aan. Het vermoeden bestaat dat het voornamelijk militairen zijn die geen loon hebben ontvangen.
Door de financiële crisis besluiten ook veel donor landen en organisaties minder geld te doneren aan hulpverlening in Zuid Soedan. Doordat donors minder geld geven worden toekomstige hulp projecten stop gezet.
Naast de financiële crisis zijn er ook veel conflicten tussen stammen onderling die momenteel worden uitgevochten. Afgelopen maanden zijn er al meer dan 2500 doden gevallen door conflicten tussen verschillende stammen. Er zijn aanwijzingen dat Noord Soedan sommige stammen ondersteunt met wapens en munitie. Ook de LRA zorgt nog steeds voor veel onrust in Zuid Soedan. Er zijn ook steeds meer aanwijzingen dat Noord Soedan de LRA steunt. Al meerdere malen in korte tijd zijn LRA soldaten gearresteerd die ‘Arabs’ uit Noord Soedan blijken te zijn.
Veel mensen in Zuid Soedan vrezen voor het ergste en denken dat het niet meer lang zal duren voordat het echt mis gaat. Dit zou echt een zware tegenvaller zijn nu vrede echt heel dicht bij is. In 2011 mogen de Sudanesen namelijk kiezen of ze onafhankelijk willen worden van Noord Soedan.
juni 30, 2009
Hakuna Matata het is tijd voor vakantie, even lekker terug in Nederland. Oude vrienden opzoeken, genieten van de nederlandse keuken en het goede leven. En wat een mazzel dat het nu ook zulk mooi weer is. Het blijft altijd wel uitdaging om even een paar weken niet te werken en helemaal over te gaan op de relax mode. Dan merk je weer hoe je altijd maar met werk bezig bent. Niet dat dat slecht is maar toch……
Het verbaasd me elke keer weer als ik terug kom naar Nederland hoe betrokken en geintresseerd iedereen om mij heen is in het werk wat ik in Soedan doe. Het is gewoon Fantastisch.
D e komende twee maanden heb ik tijd voor vakantie en zal deze tijd ook gebruiken om mijzelf te orienteren op een toekomst na Medair. Eind December zal ik waarschijnlijk voorlopig definitief terugkomen naar Nederland.
april 8, 2009
Het is alweer een poosje geleden dat ik wat geschreven heb over de grote groep vluchtelingen die uit Congo naar Zuid Soedan waren gevlucht. Maar zoals in onder aan het laatste bericht te lezen is wordt het vervolgt.
Een maand geleden was eigenlijk het begin van het vervolg. Dit was het moment dat de logistiek achter de interventie was gestart. Alle spullen om een nood water installatie te maken werden verzameld in Juba, een kleine vracht wagen was ingehuurd om de spullen over de hobbelige weg van Juba via Yei naar Lasu te brengen.
Bij aankomst in het kamp is het al duidelijk dat de mensen er zich langzaam gaan vestigen. Er staan al een
vluchtelingen starten met de bouw van hun onderkomen
hoop skeletten van hutjes te wachten op een plastic zeil van UNHCR. UNHCR heeft namelijk toegezegd dat iedereen die geregistreerd is als vluchteling en start met het bouwen van een hutje een plastic zeil krijgt. De vluchtelingen gebruiken deze meestal als een dak voor hun hutje. Overal zie je mensen hun gemarkeerde plekken schoon wieden en bomen om kappen voor de hutjes. Gereedschap hiervoor hebben ze niet en daarom is UNHCR een gereedschap bank gestart waar de vluchtelingen gereedschap zoals schoppen, kapmessen, bijlen, etc. kunnen lenen. Het is raar om te bedenken dat dit binnen vier weken een kompleet nieuw dorp/stad zal zijn met 6000 inwoners.
Bij aankomst in Lasu organiseren we meteen meetings met UNCHR en de leiders van de vluchtelingen. Om effectief te zijn moeten we snel aan de slag. De eerste nood water installatie moet staan voordat de grote massa besluit te verhuizen naar het nieuwe kamp. Er worden zo’n 6000 vluchtelingen verwacht. MEDAIR heeft al toegezegd om 2 water systemen te gaan bouwen en met de eerste is nogal haast omdat er zo goed als
operators monteren leiding netwerk
geen veilig drinkwater is in het kamp. Een water installatie kan toch al gauw rond de 2000 mensen helpen. Nadat er een geschikte locatie is gevonden in het kamp en afspraken zijn gemaakt met de leiders om bedieningspersoneel en bewakers te selecteren voor de water installatie kan het werk beginnen.
De veiligheidsituatie in het kamp laat het ons niet toe om daar te overnachten en we zijn dus gedwongen om elke dag op en neer te reizen. Een enkeltje Yei- Lasu is hellaas 2 uur rijden. Als we na drie dagen hard werken bijna de water installatie volledig hebben geïnstalleerd krijgen we slecht nieuws. De LRA heeft toegeslagen in 2 dorpen op 5 en 15 km afstand van Yei in de richting van Lasu. 15 mensen zijn letterlijk in elkaar gehakt en een dorp is geplunderd. Een dwaze actie van de LRA om angst te zaaien. De burgemeester van het gebied roept op via de radio dat iedereen zich moet bewapen met wat hij heeft. Alles is toegestaan AK 47, pijl en boog, kamp mes, etc. de dag na deze oproep zien we inderdaad dat iedere man die buiten Yei woont zich heeft bewapend met een pijl en boog. Sommige hebben hun AK 47 weer eens te voorschijn gehaald en fietsen daar mee rond.
De VN besluit om de veiligheid level op te voeren en dit houd in voor MEDAIR dat we alleen nog maar met een
Op weg naar Lasu
gewapende escorte naar Lasu kunnen reizen. Omdat dit vrij duur is besluiten we ons aan te sluiten bij de dagelijkse escorte van de UNHCR. Dit erg vervelend, UNCHR vertrek meestal vrij laat (half tien) en dit levert erg veel vertraging op in de bouw.
Gelukkig een week later is het ons gelukt is om de eerste water installatie op te leveren. Na een week observatie van het bedieningspersoneel die de water installatie draaiende zullen houden wordt er een groot openingsfeest gehouden. In Zuid Soedan betekend dus een hoop speeches en weinig muziek. Alle belangrijke mensen moeten wat zeggen en hoe belangrijker je bent de te meer je zegt. Iedereen in Zuid Soedan is belangrijk dus dat zijn een hoop speeches en niet alleen van Medair, UNCHR en UNICEF maar ook van alle leiders en overheidsvertegenwoordigers. Gelukkig is iedereen blij met de nood water installatie van MEDAIR. Zie ook de foto;s
aan de water tap in het vluchtelingen kamp
trotse operators
